nr 4 - krąg zielony

hm Paweł WIECZOREK KOHUB

Oto oficjalna relacja z Informatora Pomorskiej Chorągwi Harcerzy, ilustrowana kilkoma zdjęciami. A następnie autorska - KOHUBOWA  - lekko polemiczna.

Jarosław ŻUKOWSKI

Przyjemność przeciwstawiania się trudnościom.

Kiedyś, na jednym z zimowisk mojej drużyny, jeden z zastępów przygotowywał wieczornicę. Cały wieczór wszystkich dręczyło pytanie, jakie będą nagrody za wygrane konkursy. Sprytne „Rysie” podsycały jeszcze swoimi szeptami i dziwnymi minami ciekawość, tak, iż na wieczór spirala pożądania była nakręcona do tego stopnia, że nikt w miejscu nie mógł wysiedzieć. Konkursy przechodziły jeden za drugim, rywalizacja szła iście diabelsko, jak nigdy, bo wszyscy czekali na nagrodę. Kiedy skończyliśmy już zabawy nadeszła długo oczekiwana chwila. „Rysie” zawyły dzikim głosem: a teraz nagrodaaa!, po czym zza kurtyny sporządzonej z koca wyszedł ich zastępowy i promiennym uśmiechem oświadczył wygranym: wasza nagroda jest … w niebie. Zbaranieliśmy, a potem wszyscy zaczęli się turlać po podłodze rechocząc z radości. Każdy wiedział, że zastępowy Rysi rozpoczął właśnie studia teologiczne, ale żeby aż tak mu odbiło ?

phm. Agnieszka Leśny

-     Dzień dobry mamo, przepraszam, że wczoraj tak późno gadałam przez telefon, ale zadzwoniła koleżanka, która w piątek miała po czterech latach oddać gromadę. Wczoraj właśnie (wtorek – przyp. aut) przyboczna poinformowała ją, że odchodzi z harcerstwa. Skąd ja to znam....

-     Odpuść sobie to wszystko.

phm. Anna Zagrajek HR

Zgodnie z obietnicą daną w kwietniowym numerze Pobudki, tym razem przedstawiam trochę praktycznych uwag do dokumentacji źródłowej i książki finansowej.

hm. Tomasz Maracewicz

Program to drugi bazowy element oddziaływania harcerskiego systemu wychowawczego. Widać to dobrze na "schemacie". Konkretniej mówiąc, program to inaczej treść przedsięwzięć podejmowanych przez harcerskie jednostki - drużyny, hufce czy całe organizacje. Tradycyjny program harcerski w drużynie jest intuicyjnie znany nie tylko harcerzom. Większość rozmówców jednym tchem wymieni zapewne: wycieczki i obozowanie; wywiady, podchody, trochę wojskówki; wreszcie służba i dobre uczynki. To prawda, te elementy programu są bardzo często obecne w pracy drużyny harcerzy, ale na pewno nie tylko i nie przede wszystkim.

phm. Agnieszka Leśny

O tym, że w ZHR mamy swój festiwal piosenki wiedzą wszyscy lub prawie wszyscy. Na wiele tygodni wcześniej pojawiają się migające banerki, strona festiwalu, zapowiedzi przez kanały internetowe. Potem odbywa się festiwal, a potem znowu pojawiają się informacje kto wygrał i cisza. Tak jakby Festiwal Piosenki ZHR był kolejną, niszową imprezą dla harcerskich koneserów. Nic bardziej mylnego!

hm. Marek Gajdziński

W życiorysie niemal każdego chłopca  można odnaleźć epizod związany z przynależnością do jakiejś nieformalnej grupy rówieśniczej – bandy podwórkowej, „tajnego” szkolnego sprzysiężenia. Jest to naturalna forma organizowania się chłopców w wieku 10-15 lat. Co charakterystyczne – podstawową formą aktywności tego typu grupy rówieśniczej wcale nie jest tzw. życie towarzyskie. W każdym razie nie ma ono nic wspólnego z tym co pojawia się w wieku młodzieńczym – ze wspólnym „imprezowaniem”, chodzeniem do kina, na koncerty i mecze.  Aktywność bandy podwórkowej przejawia się w tym co chłopcy lubią najbardziej – w organizowaniu różnego rodzaju hec, „głupich numerów”, gier, a nawet w prowadzeniu podwórkowych wojen. Jak świat długi i szeroki, wszędzie można zaobserwować kilkuosobowe grupki wyrostków z pozoru włóczące się bez celu.

hm Andrzej Glass

We wtorek 22.11.2005 w budynku obok klasztoru Dominikanów przy ul. Freta odbyło się pierwsze spotkanie Mazowieckiej Kuźnicy Harcerskiej, na które przyszło 20 osób, tyle samo harcerek, co harcerzy. Celem Kuźnicy Harcerskiej jest wymiana doświadczeń i szukanie odpowiedzi na tematy interesujące środowisko instruktorskie i wędrownicze. Spotkanie miało formę świeczkowiska z gitarą i piosenką. Podczas spotkania m. in. odbył się konkurs na odgadnięcie z czego jest zrobiony smakołyk podany uczestnikom. Spotkanie poprowadził hm. Andrzej Glass. Kuźnica będzie się spotykać co miesiąc. Redakcja.
Tekst wystąpienia Druha Harcmistrza Andrzeja Glassa publikujemy za wiedzą i zgodą autora.

hm. Marek Gajdziński

Najpierw słychać charakterystyczny, narastający  ryk silnika. Zza ściany lasu wypada nagle samolot z krzyżem na ogonie. Kilka krótki serii z kaemu. Przeraźliwy gwizd. Kilka ogłuszających wybuchów. Ogień, dym, dudnienie opadającej na ziemię darni. Wśród wielkiej chmury pyłu widać tyralierę żołnierzy Wermachtu. Posuwają się krótkimi skokami do przodu. Środkiem polany sunie pojazd opancerzony. Przez kanonadę serii z peemów przebijają od czasu do czasu znacznie głośniejsze  pojedyncze wystrzały z działka. Z okopów po przeciwległej stronie polany odzywają się pojedyncze strzały z karabinów. Widać, że są celne. Raz po raz, któryś z Niemców  wali się na ziemię. Jeszcze chwila i ich natarcie załamuje się. Wycofują się w nieładzie ostrzeliwując się do tyłu. Z polskich okopów wyłania się długi szereg piechoty. Teraz rusza polskie natarcie.  Nagle z prawego skrzydła wypada z lasu  oddział kawalerii. W słońcu błyskają obnażone szable. Jeźdźcy odcinają Niemcom drogę odwrotu. Wywiązuje się krótka walka na bagnety. Na środku polany dymi trafiony niemiecki pojazd. Wreszcie Niemcy podnoszą ręce do góry. Potyczka kończy się zwycięstwem polskich oddziałów. Na polanę wbiegają sanitariusze z noszami. Zbierają rannych i zabitych. Kolumna jeńców pod eskortą znika w cieniu lasu.

hm. Jarosław Błoniarz

Jak wiecie (lub nie wiecie) od niemal dwóch lat ZHR jest organizacją pożytku publicznego (OPP). Głównym profitem posiadania takiego miana jest możliwość otrzymywania od podatników 1% naliczonych im podatków za dany rok.

Marta Bagieńska & Janek Pastwa

Mieliśmy się pokłócić... Interesujący temat i trochę czasu, zapowiadała się znakomita bitwa. Temat jaki postanowiliśmy wziąć pod lupę to ZHR, a inne organizacje harcerskie/ skautowe. Zagadnienie rzeka jak widać, ale chcieliśmy skupić się na instruktorskich doznaniach i postawach. Stworzyliśmy więc sobie katalog problemów i .. do zwiadu. Maile i rozmowy z zaprzyjaźnionymi instruktorami z naszej jak i innych organizacji. Efekty tego zwiadu możecie zobaczyć/ przeczytać/ obejrzeć niżej...